Op zaterdagmiddag 13 april om 14.00 uur verzamelden zich twaalf mensen bij  school Wereldwijs om de atelierroute te lopen. Het was wel koud, maar de zon scheen uitbundig en dat maakte de wandeling toch aangenaam.

 

We startten bij Tina van der Steen. Daar belden nog eens vier mensen aan, waarna de groep uit zeventien personen bestond. Tina gaf uitgebreid toelichting op haar werk. Aan de hand van haar werken liet ze haar creatieve ontwikkeling zien, te beginnen bij haar eerste werk.

Daarna zijn we naar Petra Kaupmann gegaan. Petra schildert voornamelijk in haar atelier in de tuin. Naast schilderwerk liet ze ook enige beeldhouwwerken zien. Haar laatste werk was een portret van Jan Cremer. Op de vraag wat ze leuker vindt: schilderen of beeldhouwen, kon ze geen antwoord geven. Ze vindt het allebei fijn om te doen.

Naast Petra woont Elizabeth Beukenkamp. Ook Elizabeth is veelzijdig. Naast het schilderen van stillevens en portretten heeft ze ook veel keramiek gemaakt: kikkers, salamanders, maar ook vazen. Dat doet ze met name in de zomer. Schilderen doet ze lekker in huis en bij de Zondagsschilders.

Daarna zijn we naar Marguerite Boeije gegaan. Zij heeft heel veel portretten geschilderd, die ze zelf ook van een passe-partout voorziet. Naast schilderen beeldhouwt Marguerite, in verschillende steensoorten: albast, kalksteen en marmer. Ook heeft ze verschillende werken hangen van andere kunstenaars. In haar tuin konden we lekker glaasje citroenwater of wijn drinken.

Olav Agema had zijn schilderijen door het hele huis hangen. In de woonkamer, op de eerste en tweede verdieping. Hij is enorm productief geweest. Op de tweede verdieping heeft hij zijn werkruimte: een mooie bovenverdieping met heel veel licht. Olav schildert het liefst figuratief; abstract werken ligt hem niet. Buiten schilderen doet hij liever niet. ‘Dan kijken de mensen maar over je schouders mee. Daar hou ik niet van.”

Tot slot gingen we naar het atelier van Anna Kok, een tuinhuisje waar niet iedereen in paste. Zij beeldhouwt in steen, dus geen schilderij te zien. Anna legde uit hoe zij te werk gaat: niet vanuit de vorm van de steen en-dan-maar-zien-wat-eruit-komt. Maar vanuit een idee (abstract thema of dier). Ze start met een schets in klei, daarna werkt ze in zacht mergel en dan in de uiteindelijke steen. Een aantal van haar beelden stond ook in de tuin.

Conclusie van deze eerste atelierroute in Geerdinkhof

Heel leuk om zo kennis te maken met hetgeen buurtgenoten zoals vervaardigen vanuit hun artistieke hobby. Ook is het stimulerend om het bij de mensen thuis te zien. De atelierroute is voor herhaling vatbaar. Dat is ook de bedoeling. We willen deze activiteit van Stadsdorp Geerdinkhof herhalen. Wie doet mee?

 
Meer over de ‘exposanten’


Tina van der Steen, Geerdinkhof nr. 77



Schilderen is wat ik het allerliefst doe, en waar ik niet zonder kan. Olieverf heeft mijn voorkeur, ook al onderzoek ik alle technieken en materialen. Het schilderij hiernaast is gemaakt met acrylverf en inkt.

Met 17 jaar heb ik het schilderen ontdekt, tijdens een werkweek op de middelbare school en ik was meteen gegrepen. Ik heb staan schilderen met doeken om mijn handen, het sneeuwde die week en ik wou toch graag buiten schilderen en kon niet stoppen.

Omdat ik financieel zelfstandig wilde zijn, heb ik lang het schilderen niet echt opgepakt. Tot ik me realiseerde dat, als ik me daar verder in wilde ontwikkelen, ik aan de slag moest. Ik ben toen begonnen met cursussen volgen. Wat ik probeer uit te drukken met wat ik schilder is schoonheid en gevoel. Iets wat ik met woorden minder goed kan vertellen.

Elizabeth Beukenkamp, Geerdinkhof nr. 379

Al meer dan dertig jaar woon ik op de Geerdinkhof. Sinds september 2018 ben ik met pensioen. Petra, al die tijd mijn buurvrouw, vond in de stad leuke cursussen bij de Zondagsschilders. En zo kwasten wij er lustig op los.

Ik heb een tijd keramiek gemaakt en de potjes komen vaak op de schilderijen terug. Hoewel het amateur schap ervan afdruipt, hoop ik dat te zien is hoeveel plezier ik met mijn geklei en geschilder heb.


Petra Kaupmann-Jacobs, Geerdinkhof nr. 380

Ik ben geboren in 1952 in Amsterdam. Opleiding: schilderlessen van Ida van Veen bij de Zondagsschilders te Amsterdam. Ik maak figuratief werk en soms met een knipoog naar impressionistische kunst tijdens een zoektocht naar ontwikkeling, vaardigheden, eigen stijl en handschrift. Ik volg sinds herfst 2018 op dinsdagochtend lessen en maak kleurrijke en warme acryltekeningen, stillevens, een enkel landschap en portretten.

Ik wil mezelf zeker nog geen kunstenaar noemen, maar ben bij toeval enthousiast geworden voor schilderen. Eigenlijk had ik geen tijd, want ik besteed veel tijd aan watersport.

Samen met mijn buurvrouw Elizabeth Beukenkamp ga ik sinds een half jaar wekelijks naar de schilderles. Het had bij een eenmalige workshop moeten blijven. Dat ik schilderen zo leuk ben gaan vinden hoop ik met enkele van mijn werken te laten zien. In mijn aanbouw-veranda in de tuin exposeert ik enkele werken van de afgelopen maanden.


Marguerite Boeije, Geerdinkhof nr. 480


Pas laat ben ik met hobby’s als beeldhouwen, tekenen/schilderen begonnen. Beeldhouwen bij de Beeldhouwschool Onder de Bogen en schilderen bij diverse opleiders, onder wie Liesbeth van Keulen (portretten en naakten schilderen).

Diverse malen heb ik meegedaan aan de tentoonstelling ‘Mijn Kunst’ in Amsterdam Bijlmer, voor amateur-kunstenaars. Verder fotografeer ik veel en al heel lang. Met name natuur, architectuur en bloemen, en natuurlijk de hond. Van een aantal foto’s heb ik vergrotingen gemaakt.

Vele jaren terug had ik een zwart/wit-doka. Hier ben ik mee gestopt, (te veel in het donker…. en nieuwe technieken kwamen). Thuis verzamelen mijn partner en ik kunst van onze vrienden, familie en bekenden, zodat we happy kunnen zijn met het kunstwerk van de ander. Thuis zijn hier veel dingen terug te vinden: tekeningen van Miek de Knegt, Judith Pool, Vera Boots, Huibert van Dorp en anderen.


Olav Agema, Geerdinkhof 532



Ik ben geboren op 10 juli 1937 in de stad Groningen. Sinds 1976 woon ik samen met José Kootker op Geerdinkhof in Amsterdam. Schilderen is voor mij een uit de hand gelopen hobby, waar ik naast fietsen, zeilen en tennissen veel rust en voldoening in kan vinden. Ik heb mijn opleiding gehad aan de Vrije Kunst Academie: De Leuwenburgh onder leiding van Steven Janzen. Daarna nog twee jaar portretschilderen bij MK 24 in Amsterdam.

Ik werk niet volgens een vooraf bepaald thema, maar kies mijn objecten op basis van emotie. Een onderwerp moet mij raken, ik moet het mooi vinden en aan de hand van een tekening of een foto mijn eigen compositie en kleurstelling bepalen. Vooral figuratieve schilderkunst heeft mijn voorkeur.

Wat mij persoonlijk toch het meest boeit zijn maritieme onderwerpen waar water, actie en beweging vaak bepalend zijn. Vooral het schilderen van water is voor mij een uitdaging, maar heel erg moeilijk te realiseren. Water is door de vele invloeden nooit het zelfde en daardoor bijna ongrijpbaar. Als het soms dan toch lukt, geeft dat een kick en voldoening.

Ik ben nu in een fase beland dat ik nieuwe technieken wil uitproberen en toepassen en daarbij wil proberen steeds beter te worden. De tijd zal leren of dit gaat lukken. Schilderen, werken met kleuren en verf blijft een geweldig fijne hobby, die ik iedereen van harte kan aanbevelen.


Anna Kok, Geerdinkhof 509



Ik ben begonnen met beeldhouwen in steen in 1996 en na een tussenstop van bijna tien jaar ben ik in 2008 weer begonnen op De Beeldhouwschool in Amsterdam. Onder de bezielende leiding van Marianne van den Heuvel leer ik onderzoek doen, ontwerpen, te denken in beelden en niet alleen in vormen.

Ik heb onder andere bomen verbeeld in steen, maar ook dieren, zoals een olifant, een beer en een uil. Het begint met een idee, dan een ontwerp in klei, daarna mergel en dan de echte steen. Ik werk voornamelijk in Belgisch hardsteen, marmer en Franse kalksteen. Ieder jaar doe ik met veel plezier mee aan de tentoonstelling ‘Mijn kunst’ van het CBK Zuidoost. Afgelopen jaar was ik zelfs genomineerd met mijn beeld over 50 jaar Bijlmermeer.

Beeldhouwen is een heerlijke bezigheid, waarbij je niet hoeft te praten. Je komt in aanraking met de (on)mogelijkheden van het materiaal: steenlagen zorgvuldig afpellend. Soms moet je loslaten en opnieuw beginnen. En je moet een evenwicht vinden tussen proces en resultaat. Ik hoop dit nog jaren te kunnen doen!